Actueel

Enige maanden geleden werd binnen Stichting Talent besloten dat het hoog tijd werd de websites van de stichting en de scholen op te frissen. Zo ontstond het idee voor een blog over wat er zoal gebeurt op Het Ooievaarsnest.

Actueel

Enige maanden geleden werd binnen Stichting Talent besloten dat het hoog tijd werd de websites van de stichting en de scholen op te frissen. Zo ontstond het idee voor een blog over wat er zoal gebeurt op Het Ooievaarsnest.

Volg ons ook op Facebook of Instagram

23 maart 2019

Het bruist en dat is best druk

Ik kijk naar de datum van mijn vorige stukje en zie dat ruim een maand voorbij gevlogen is. Zonder stukje. Voorjaarsvakantie, druk, het kwam er niet van. Gebeurt er dan niets leuks op school om over te schrijven? Ja, juist wel. Er gebeurt ontzettend veel. Ik zei het van de week nog tegen een collega directeur. Er gebeuren op Het Ooievaarsnest iedere week leuke dingen. Alleen al het schoolproject over Zwaag zit boordevol mooie, betekenisvolle activiteiten: appelbomen planten, kleuters die met de lijnbus door Zwaag rijden, op weg naar de violierenkweker, Westfriese les, een vossenjacht. En dan heb ik het nog niet eens over de mooie dingen die in de klassen ontstaan. Het bruist, we hebben lol, er is actie, we genieten en we leren! En daar zijn we allemaal druk mee. En ja, dan zit je 's avonds op de bank weg te dutten en ontbreekt overdag de rust om even te gaan zitten voor het bijwerken van deze blog. Gelukkig is er dan nog de zaterdagmorgen. Kopje koffie erbij, nu moet het gebeuren. Voordat ook de zaterdagdrukte weer losbarst met voetbalwedstrijden, boodschappen en wassen draaien. Vast herkenbaar....

14 februari 2019

Het gaat niet over Ajax

In mijn stukjes op deze website benoem ik regelmatig dat ik het werken in het onderwijs ontzettend leuk vind. En ondanks alle berichten over staken en alle gedoe over werkdruk en invalperikelen, weet ik zeker dat heel veel van mijn onderwijscollega's er net zo over denken.  Een school is best een fijne werkplek. Een klein minpuntje is wat mij betreft wel, dat het gesprek bij de koffie 's morgens nooit, maar dan ook echt nooit, over voetbal gaat. Heb je een razend mooie wedstrijd van Ajax tegen Real Madrid gekeken, kun je de volgende dag met niemand de teleurstellende afloop van de wedstrijd bespreken. Het is gewoon geen onderwerp van gesprek. Het hoge tempo, het fanatieke jagen op de bal, de een-op-een kans van Ziyech, de gelijkmaker van Ziyech, de teleurstellende Dolberg, de afgekeurde goal, de rol van de VAR; niemand heeft het erover!
Waar wel over wordt gepraat, is hoe we het lerarentekort kunnen aanpakken en of het aantrekken van zij-instromers wellicht een oplossing kan zijn. Zij-instromers zijn mensen met een HBO-diploma die werkzaam zijn in een andere sector of het bedrijfsleven en interesse hebben om de overstap naar het onderwijs te maken. Voor deze groep wordt gewerkt aan een constructie waarbij je in twee jaar het Pabo-diploma haalt en je ondertussen al betaald voor de klas kunt staan. Ik heb geen idee hoeveel mensen er interesse hierin zouden hebben of hoeveel daarvan ook echt deze stap zouden wagen, maar ik vind het zeker een interessante optie om deze overstap te vergemakkelijken. Hoeveel goede juffen en meesters kunnen we op die manier erbij krijgen?! Bij mij is het immers ook gelukt; 12 jaar geleden verruilde ik het bedrijfsleven voor het onderwijs en ik ben er nog steeds. Ik geloof ook dat mensen met een totaal andere werkachtergrond kennis en ervaring met zich meebrengen die het onderwijs kunnen verrijken. En wie weet kunnen zij er ook voor zorgen dat nakletsen over een voetbalwedstrijd net zo gewoon wordt als praten over Wie is de mol of de Luizenmoeder.

Door Caroline Sunnotel, directeur Het Ooievaarsnest


1 februari 2019

Citoscores

Na twee super leuke Engelse weken, zitten we nu middenin de eerste Citoperiode van dit schooljaar. En ja...ik ben echt ontzettend benieuwd hoe we het ervan afbrengen. Ik weet dat het niet allemaal om cijfertjes draait, maar het zou zo mooi zijn als in de scores zichtbaar wordt, waar we de afgelopen maanden zo veel extra energie in hebben gestoken. En dus kan ik mezelf niet bedwingen dagelijks even in ons leerlingvolgsysteem te kijken welke toetsen al zijn ingevoerd en wat het groepsgemiddelde is geworden.  Het systeem laat keurig zien wat de landelijk gemiddelde score is afgezet tegen de score van je eigen school. Groen voor op of boven het landelijke cijfer, rood als je eronder zit. Bij het zien van de eerste groene cijfers maak ik even het "yes" gebaar achter m'n computerscherm. Lekker! Er zullen helaas ook nog wel een paar rode volgen, zo schat ik in. Maar als dat er nu weer minder zijn dan vorig jaar, kunnen we in ieder geval zeggen dat ons onderwijs weer een beetje beter is geworden. 

Door Caroline Sunnotel, directeur Het Ooievaarsnest


11 januari 2019

Een fantastische baan

Na twee weken kerstvakantie is het de hoogste tijd om weer aan het werk te gaan en dus ook om deze blog weer op te pakken.  En dat doe ik met veel plezier, net als de rest van m'n werk. Want waar kun je het ene moment in een serieus wijkoverleg zitten om te praten over buitenschoolse activiteiten voor kinderen die geen toegang hebben tot culturele- of sportverenigingen en het andere moment met een kwast en verf in je hand posters staan schilderen voor de Engelse projectweken die maandag van start gaan?! En hoe leuk is het, als je je best staat te doen op het schilderen van een Engelse "guard", dat de kinderen die langslopen je bemoedigend toespreken met teksten als "Wordt mooi juf!" en "Wow, die is gaaf!". Dat je collega de muziekinstallatie alvast test, Robbie Williams aanzet en we vervolgens samen staan te schilderen en "Let me entertain you" meezingen. Ik bedoel maar...dat is toch geweldig werk!?  Of zoals een gewaardeerde collega van mij altijd zegt: "Het is de meest fantastische k..baan van de wereld". Want natuurlijk mopperen we ook. Op invallers die er niet zijn. Op wet- en regelgeving die maakt dat je nog meer beleidsdocumenten moet opstellen. Op inspectienormen, formatiebudgetten, kwaliteitskaarten, jaarverslagen, knooppunten, professionele statuten, werkverdelingsplannen of gewoon op printers die niet werken. Maar goed. Op naar de Engelse weken dus. De posters, ballonnen en vlaggetjes hangen, Robbie staat klaar, evenals een grote rode telefooncel, en de Engelse boeken liggen voor het grijpen. Ik heb er zin in. Ready for two fantastic weeks at The Storksnest! 

Door Caroline Sunnotel, directeur Het Ooievaarsnest


21 december 2018

Twee keer kerst

Op school is de kerst alweer achter de rug. Alle versiering is opgeruimd, geen lichtjes, geen kerstmuziek meer. Je zou haast vergeten dat de echte kerstdagen nog moeten komen. Maar het is toch echt zo. We vieren kerst gewoon nog een keer. Ik wens iedereen fijne feestdagen en alvast een gelukkig nieuw jaar!
Caroline Sunnotel
 
14 december 2018

Hoezo foute kersttruien?

Op de groepsapp plaatsen de collega's regelmatig grappige berichtjes en leuke ideeen. In alle eerlijkheid scroll ik er meestal vluchtig doorheen, want het berichtenverkeer is soms ook wel eens wat al te enthousiast. Maar, gisteren appte een collega dat het vrijdag "foute kerst truien dag" zou zijn en dat het toch wel heel leuk zou zijn als wij allemaal.....

U raadt het al, diezelfde middag bracht ik een bezoekje aan de Zeeman voor zo'n foute trui. Ook werd er nog snel een berichtje op het ouderportaal gezet, zodat ook de kinderen bij onze truienactie aan konden haken. Vanmorgen waren de oh's en ah's dan ook niet van de lucht. Truien met rendieren en sneeuwpoppen, met lichtjes, met belletjes, kortom de ene trui nog leuker dan de andere. Samen met de kinderen die ook zo'n leuke kersttrui hadden aangetrokken, zijn we op de foto gegaan. Jong en oud, klein en groot. Even lekker lol met elkaar. Hoezo foute kerst truien dag? Super fijne, mooie, GOEDE kerst truien dag! 

Door Caroline Sunnotel, directeur Het Ooievaarsnest   
  
                    




11 december 2018

Toekomstdromen

De school is omgetoverd in een soort winterwonderland met sfeervolle lichtjes, prachtige kerstbomen en smaakvolle wit-zilveren versiering. Op het bankje bij de open haard (waarin ook gezellige lampjes branden als ware het een knappend haardvuurtje) is het heerlijk toeven. Als alle kinderen in de klas zijn, heerst er een haast serene rust. Maar schijn bedriegt: achter de klasdeuren wordt keihard gewerkt. Door de kinderen, althans door de meesten, maar vooral door de leerkrachten.

Hoe hard, dat heb ik afgelopen donderdag en vrijdag weer ervaren. Na twee dagen invallen kom ik tot twee conclusies: hernieuwd respect voor mijn collega's maar ook...een leerkracht die voor de klas staat met zo'n 25 kinderen die de hele dag in de klas zitten, dat is niet de meest effectieve manier van leren. Dit onderwijsmodel heeft wat mij betreft echt z´n langste tijd gehad. En uit de gesprekken die ik een tijdje geleden met een groep leerlingen had in het kader van het nieuwe Talent meerjarenplan, blijkt dat ook kinderen het graag anders zouden willen. Meer keuzevrijheid, begeleiding op maat, eten en drinken of pauze houden op het moment dat je daar behoefte aan hebt, meer bewegen, meer keuzevakken; de school van de toekomst is anders georganiseerd en geeft ruimte voor regie en verantwoordelijkheid bij de kinderen zelf. Ik ben ervan overtuigd dat er dan nog veel harder, maar in ieder geval effectiever gewerkt kan worden.
Op de vraag hoe de schooltijden van zo'n moderne school eruit zouden zien, antwoordden de meesten dat ze het geen probleem zouden vinden om tot een uur of vier door te gaan, maar wel heel graag later zouden willen beginnen. "Want half negen is echt veel te vroeg hoor juf!" 

Hoe mooi zou het zijn als wij op het Ooievaarsnest stappen in die richting zouden kunnen zetten. Als we erin zouden slagen kinderen echt eigenaarschap te geven, met regie over hun dagindeling, eigen verantwoordelijkheid in het bereiken van leerdoelen, zelfstandig (samen)werken afgewisseld met gekozen instructiemomenten op maat, waar begrijpend lezen geen saai vak op zich is, maar verweven zit in aansprekende vakken als dierverzorging of wetenschap en techniek, waar dagelijks gesport kan worden, in de gymzaal of op het veld en waar leerlingen en leerkrachten aan het einde van de dag tot de conclusie komen dat ze fijn geleerd hebben. 

Dat bankje, met die mooie lichtjes en dat gezellige haardvuurtje, is de perfecte plek om na te denken en te dromen. Over het meerjarenplan van Talent, maar vooral over het meerjarenplan van Het Ooievaarsnest. Dat plan moet in juni 2019 definitief vorm gaan krijgen. Tot die tijd zullen we er nog diverse teamoverleggen aan wijden, maar zullen we ook alvast wat nieuwe dingen gaan proberen. Kleine stapjes in de richting van de school van de toekomst. 

Door Caroline Sunnotel, directeur Het Ooievaarsnest

29 november 2018

Zicht op referentieniveaus 

Het is tien voor acht als ik doorkrijg dat ik vijf oproepen heb gemist (telefoon stond nog op "stil") van mijn collega van groep 8.  Ze heeft de griep. Ik vind het te laat om ouders nog te berichten dat de kinderen thuis mogen blijven (een invaller regelen probeer ik al niet eens meer dan) en dus ga ik zelf met groep 8 aan het werk. We gaan in kaart brengen welke onderdelen van het rekenen na de kerstvakantie nog specifiek uitgelegd en geoefend moet worden. Alle rekenlesstof die in acht jaar basisschool aan bod is gekomen, is uitgesplitst naar twee niveaus: 1F en 1S. Alle kinderen moeten aan het einde van de rit minimaal de onderdelen op niveau 1F beheersen en afhankelijk van het type vervolgonderwijs ook zo veel mogelijk op niveau 1S.

Om de instructies straks zo effectief mogelijk in te zetten, willen we van ieder kind weten wat hij of zij nog aan uitleg nodig heeft. Dus laat ik ieder kind zichzelf "scoren" of het rekenonderdeel beheerst wordt ja of nee. Aan de hand van vragen en voorbeeldsommetjes krijgen de kinderen inzicht in hun eigen beheersingsniveau. In de komende dagen zullen op deze manier alle 14 (!) rekendomeinen uitgeplozen gaan worden. Een flinke klus, maar dat levert straks wel een heel mooi beeld op van hoe ieder ervoor staat en vooral: welke leerwinst er nog te halen valt, rekening houdend met het (voorlopige) schooladvies.

Het kijken naar referentieniveaus is overigens niet alleen richting het einde van de basisschool relevant, maar ook in de jaren daarvoor. Het mooie van groep 8 is alleen, dat ze nu meer dan ooit weten waarvoor ze het doen. Ze richten het vizier op de brugklas, gaan naar open dagen en maken straks een keuze voor een school. Dat is een prima motivatie om de komende tijd nog flink te werken aan wat er voor die volgende school nodig is. Leuk dat ik daar een dagje aan kon bijdragen. Het werk op mijn eigen bureau ligt er gelukkig morgen ook nog....

Door Caroline Sunnotel, directeur Het Ooievaarsnest 


20 november 2018

De grote vervangingspuzzel

Collega Priscilla is zwanger en gaat vanaf de kerstvakantie met verlof. Tenminste...dat was de planning. Maar de laatste weken heeft ze het zwaar. "Rust!" roept de verloskundige. Maar ze wil zo graag volhouden. Want Priscilla weet ook heel goed dat vervanging een groot probleem is en voelt zich bezwaard. Er staat niet direct een invaller klaar. En al helemaal niet eentje die vier dagen per week beschikbaar is. Tot het vrijdag echt niet meer gaat en we de knoop doorhakken. Gezondheid gaat voor alles. En dus moet er voor groep 5/6 iets worden geregeld. Ik tel de weken tot kerst. Nog best een boel. Belangrijke weken ook, want na de kerstvakantie wachten de Cito toetsen. Juist nu kunnen we met goede instructies de kinderen nog stappen laten maken. Wie gaat daar nu voor zorgen?

Gelukkig kan Iris, de leerkracht die na de kerstvakantie het verlof zou gaan invullen, al een paar dagen komen, hoewel ze eigenlijk tot de kerstvakantie op een andere school aan het werk zou zijn. Daar wacht een leerkracht op een oproep voor een operatie en ook zij moet full time vervangen worden. In overleg met mijn collega-directeur mag ik Iris tot 4 december "houden". Twee weken respijt dus. Intussen is iedereen in mijn team aan het meedenken. We kunnen in de middag groepen samenvoegen en dan projectmatig werken, zo wordt er geopperd. En een aantal collega's is, na overleg met het thuisfront, bereid een extra dag te werken.

Terwijl ik al deze puzzelstukjes tot een passend geheel van vijf dagen onderwijs probeer te bedenken, zie ik een foto verschijnen op onze Ooievaarsnest groepsapp: groep 4 met z'n allen op de boeg van de Halve Maen. Even later nog een foto: de kinderen van groep 1/2 (voorzien van enorme witte koksmuts en schort) zijn pepernoten aan het maken in de keuken van de BSO. En ja, het is echt waar, binnen vijf minuten zet de leerkracht van groep 3 ook een foto in de app. Zij is met de klas op bedrijfsbezoek bij een Fresiakweker en staat in een grote, prachtig verlichte kas. "Wat zijn we toch een leuke school", bericht een collega vervolgens trots. En ik denk, "wat is het onderwijs toch leuk. Hoe kan het dat al die jongens en meisjes die een studie kiezen, niet voor het onderwijs kiezen?! Dan zou Priscilla zonder schuldgevoel eerder met verlof kunnen gaan. En zou groep 5/6 lekker verder werken met een juf of meester, in plaats van drie of vier verschillende".
Ik puzzel verder...

Door Caroline Sunnotel, directeur Het Ooievaarsnest

 
12 november 2018

Heerlijk zeemansliederen zingen

Vandaag heb ik weer eens ervaren hoe leuk het is om met een klas te zingen. Dankzij collega Claudia (die werkelijk allerlei leuke dingen weet te regelen) zaten er zes mannen in donkerblauwe truien aan de koffie, toen ik vanmiddag de school binnenkwam. Deze shantymen zouden groep 4 kennis laten maken met hun historische zeemansliederen. Toen de koffie op was en de kopietjes met songteksten waren uitgedeeld, kon het zingen beginnen. Gelardeerd met stukjes geschiedenis en uitleg over de gebruikte zeemanstermen, werden de liederen ten gehore gebracht. De stemming zat er al snel in en de kinderen zongen uit volle borst mee, aangestoken door het enthousiasme van de zes stoere mannen. "Al die willen te kaap'ren varen" bleek favoriet bij de kinderen en vol overtuiging zongen we met z'n allen over mannen met baarden, Jan, Pier, Tjoris en Corneel, ranzige tweebak en deftige pijpkens. Heerlijk! 

Door Caroline Sunnotel, directeur Het Ooievaarsnest






 
5 november 2018

Een blog starten

Ik kreeg het idee (oke, eerlijk gezegd een beetje afgekeken van een andere schoolwebsite) om van de pagina "Actueel" een blog te maken. Maar hoe? Ik volg geen blogs, laat staan dat ik ze zelf maak. In mijn vorige baan als marketing manager (zo'n 12 jaar geleden) bestond het woord blog nog niet eens! En dus heb ik me ijverig verdiept in allerlei websites met  namen als "Hoe schrijf ik een blog", "De 21 woorden die je altijd kunt schrappen in je tekst" en "Schrijftips voor de startende blogger". Toegegeven, er zaten bruikbare tips bij, maar ik besluit eigenwijs als ik ben maar gewoon te beginnen. Vanaf deze week beschrijf ik in mijn blog wat er zoal op Het Ooievaarsnest gebeurt. Bijzondere momenten en alledaagse situaties. Nu maar hopen dat het een beetje leesbaar wordt.. 

Door Caroline Sunnotel, directeur Het Ooievaarsnest

 

Leerling aan het woord

"We werken in schriften, maar ook op de chromebooks. Dat vind ik het leukst. Onze meester leert ons programmeren!"